Hymnode (I)

1. We hebben onze eeuwigheid verloren, o, mijn schare van getrouwen ! We zijn tot het vergankelijke van onszelf verguisd.

2. O, en we dwalen, dwalen in de nacht van onze stilte. IJzig dwalen we in de kilten van de vervloekingen, onze schaduwen achterna.

3. En we zijn als de blinde wolken in de verdorrende dromen van de hemelen. We vlerken heel laag op de grond, overal smeekklachten uitend.

4. En we zijn als de zware mist waaruit de angstige nevelen zielloos opstijgen.

5. We zijn als de schapen waarvan het vacht ongeschoren blijft, het bruin, drekkig vacht dat tot de smarten van de ontwijding noodt.

6. En niets om onze dorst te laven, niets, niets… zelfs niet de glimlach van onze kinderen.

7. We zijn tot onvruchtbaarheid gedoemd, en de borsten van onze vrouwen zijn leeg, en leeg zijn onze velden, leeg onze driften en leeg onze vergeefse genadesmekingen.

8. Onze harten zijn beurs, want de vervloekingen van deze tijden hebben ze geraakt.

9. Ze zijn door de bliksemschichten van de demonen geslagen en ze zijn als zilten heuvelen in de woestijnen van onze driestige gestalten.

10. Daarom, o mijn schare van getrouwen, laat ons opnieuw de heiligheid ontginnen met zoenvlaggen doorheen de werelden varen.

11. Laat ons opnieuw de heerlijke Godheid in onze smartlijke geesten bekennen en het verste Noorden aan de spits van onze psalmhymnen drijven.

12. We moeten de winden binden en de zeeën en de bergketens verleggen. De goede aarde moeten we bewerken en het verzaken dienen we te eren.

13. Ons diepste inzijn moeten we ot de fierheid van de zomervreugden opvoeren en de feestvuren moeten ons verpuren.

14. De hoornen geblazen en de schalmeien ontloken: overal moeten we zonnige vruchtbaarheid zaaien.

15. De leeuwerik kweelt ons reeds toe in ’t herboren feest van onze gewroken smarten: alles vergaat en herrijst, o hymnische pathos van de goddelijke levensbronnen !

16. Een danklied worde dan ook onze geestdrift en ’n heiligend zoenoeffer het late gebed van onze handen.

17. Wijding, o wijding vergt het stille woord van onze toekomstige zaligheden.

18. O wijding, reeds vergeten wijding van onze schamele liefde… Hyperborisch !

Advertenties
%d bloggers liken dit: